Her sabah namazdan sonra iş yerine gelen usta, çekiç sesleri eşliğinde başladığı gününü, soba borusu, kova, huni ve konserve kutusu gibi birçok ürünle tamamlıyor. Modern teknolojiye karşı dimdik duran Erkabalcı, “Gaziantep’in son tenekecisiyim” diyerek, mesleğini son nefesine kadar sürdürmeye kararlı olduğunu söylüyor.
Tenekecilik mesleğine çocuk yaşta başladığını belirten Mehmet Aydın Erkabalcı, mesleğini şu sözlerle anlatıyor:
Tenekecilik, Türkiye’de kaybolmaya yüz tutmuş meslekler arasında yer alıyor. Mehmet Aydın Erkabalcı, bu durumdan duyduğu üzüntüyü dile getirerek:
Tenekecilik artık birçok ülkede fabrikasyon üretimle yürütülse de, el işçiliğiyle yapılmış geleneksel ürünlere olan ilgi devam ediyor. Erkabalcı’nın Amerika’ya gönderdiği ürünler arasında en çok rağbet görenler arasında kadayıf dökecekleri ve özel tatlı kalıpları yer alıyor.
“Çocukluğumdan beri bu mesleği yapıyorum. Hepsi bana ait, hazır hiçbir şey yok. Siparişlerim var, onları yapıyorum. Amerika’ya yapıp gönderiyorum. Kadayıf dökeceği gibi özel ürünlere yurt dışında talep çok fazla. Her sabah saat 4’te kalkarım, işime gelir huzurla çalışırım.”
“Meslek maalesef ölüyor. Biz son ustayız. Gençler ilgilenmiyor. Oysa çok değerli bir zanaat. Mesleği çok seviyorum ve elimden geldiğince yaşatmaya devam edeceğim” diyor.
Usta, el yapımı teneke ürünlere olan talebin özellikle gurbetçiler tarafından sürdüğünü, bu sayede yurtdışına da satış yaptığını ifade ediyor.
Gaziantep’in geleneksel el sanatlarından biri olan tenekecilik, Erkabalcı gibi ustaların çabasıyla hala yaşatılmaya çalışılıyor.