Anayasa’nın 50. maddesi, yıllık izin, hafta tatili ve bayram tatili haklarını açıkça belirtir. Bu haklar, İş Kanunu’nda da vazgeçilemez olarak tanımlanmıştır.
İşçilerin büyük bir bölümü İş Kanunu kapsamında yer almaktadır. Bu düzenlemeler, çalışanların fiziksel ve zihinsel olarak dinlenmelerini sağlamayı amaçlamaktadır.
Evrensel’den Ahmet Ergin’in köşe yazısına göre, yıllık ücretli izin hakkı, İş Kanunu ve Borçlar Kanunu’nda detaylı olarak düzenlenmiştir. İş Kanunu’na göre, bir iş yerinde deneme süresi dahil en az bir yıl çalışan işçi, yıllık ücretli izne hak kazanır.
Aynı işverene ait farklı iş yerlerinde peş peşe veya farklı zamanlarda çalışan işçiler için ise, yıllık izin süresi hesaplanırken bu iş yerlerinde geçen hizmet süreleri birleştirilir.
Yıllık ücretli izin süreleri, işçinin iş yerindeki çalışma süresine göre farklılık gösterir. Buna göre;
* 1 yıldan 5 yıla kadar (beş yıl dahil) çalışanlara 14 gün,
* 5 yıldan fazla 15 yıldan az çalışanlara 20 gün,
* 15 yıl ve daha fazla çalışanlara ise 26 günden az yıllık ücretli izin verilemez.
Yer altı işlerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izin süreleri bu sürelere dörder gün eklenerek uygulanır.
Ayrıca 18 yaş ve daha küçük yaştaki işçilerle 50 yaş ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi 20 günden az olamaz.