Suiçmez, Karadeniz’deki birçok ilin büyük bölümünün maden ruhsatları kapsamında olduğu ifade ederek; Orta ve Doğu Karadeniz’in neredeyse tamamının bu kapsamda “gözden çıkarıldığını” söyledi. Buna göre Ordu’nun yüzde 74’ü, Giresun’un yüzde 85’i, Trabzon’un yüzde 77’si, Artvin’in yüzde 71’i, Gümüşhane’nin yüzde 90’dan fazlası ve Rize’nin yüzde 82’si maden sahası olarak ruhsatlandırıldı.
Eğer bugün durdurulmazsa, bir sabah uyandığımızda Karadeniz’in tüm şehirleri bu talanı görecektir. Bekleyecek zaman yoktur.
Bu süreç, sadece toprağın ve doğanın değil; Trabzon’un geçmişinin, geleceğinin, kültürünün ve kimliğinin de elden gitmesi anlamına gelmektedir.
O gün gelmeden, bugün harekete geçme zamanıdır.
Öte yandan açıklamada, madencilik faaliyetlerinin yalnızca Karadeniz ile sınırlı olmadığına dikkat çekilerek, Kütahya’nın yüzde 92’si, Kaz Dağları çevresinin yüzde 79’u, İzmir’in yüzde 70’i ve Muğla’nın yüzde 59’unun da ruhsatlandırıldığı bilgisi paylaşıldı.
Toprağımıza, suyumuza, emeğimize ve yaşamımıza sahip çıkalım!
Suiçmez, Giresun’un Tirebolu ilçesine bağlı Sekü Köyü’nde yürütülen madencilik faaliyetlerine de değinerek, Tirebolu’da halkın tepkili olduğunu belirtti. Giresun İdare Mahkemesi tarafından verilen iptal ve yürütmeyi durdurma kararına rağmen bir maden şirketinin sondaj çalışmalarını sürdürdüğünü iddia eden Suiçmez, bölgede jandarma eşliğinde gece operasyonları yapıldığını ve köylülerin hareket özgürlüğünün kısıtlandığını öne sürdü.
Bu durumun yalnızca bir köy ya da ilçe meselesi olmadığını ifade eden Suiçmez, “Bu, Karadeniz’in tamamına yayılan bir sömürge madenciliği düzenidir” ifadelerini kullandı.
Fındığın başkentinde maden isyanı: AK Partili vekil protestolara dayanamadı köyü terk etti
Açıklamada, Türkiye genelindeki maden ruhsatlarına ilişkin veriler de paylaşıldı. Buna göre, Cumhuriyet’in ilk 79 yılında 1.186 ruhsat verilirken, AK Parti iktidarı döneminde toplam 386 bin maden ruhsatı verildiği ve bu sayının 325 kat arttığı belirtildi.
Ayrıca Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılan son ihaleyle 67 ilde 485 ruhsat sahasının, toplam 548 bin hektar alanın daha madenciliğe açıldığı ifade edildi. Suiçmez, bu sahaların çoğunlukla siyasi bağlantılı şirketlere ve yabancı ortaklara verildiğini, çıkarılan madenlerin ham halde ihraç edildiğini ve ekonomik kazancının da sınırlı sayıda şirkete gittiğini “Asıl kazanç birkaç holdingin cebine gitmekte, yıkımın faturası ise halka ve doğaya ödetilmektedir” ifadeleriyle anlattı.