ABD’li jeofizikçi Tom Parsons’un 2004 yılında ortaya attığı, “Marmara Denizi’nin altındaki 0-12,5 km derinliğe kadar kilitlenme kabul edildiğinde, 2034 yılına kadar 7’den büyük deprem olasılığı %35-70” şeklindeki görüşü, yıllardır kamuoyunu tedirgin ediyordu. Ancak Prof. Dr. Bektaş, Alman-Japon araştırma grubunun 2017-2023 yılları arasındaki çalışmalarıyla, Parsons’un teorisinin sorgulanması gerektiğini belirtiyor.
Prof. Dr. Bektaş’a göre, Tekirdağ-Kumburgaz Havzası’nda tespit edilen “sığ ve farklı oranda sürüklenme (creep)”, fay hattının yavaş ve sürekli bir şekilde hareket ederek deprem enerjisini kademeli olarak boşaltması anlamına geliyor. Bu durum, fay hattında birikerek büyük bir depreme yol açabilecek enerjinin azalmasına ve dolayısıyla deprem büyüklüğünün düşmesine neden olabilir.
Prof. Dr. Osman Bektaş’ın açıklamaları, Marmara Denizi’nde büyük bir deprem olmayacağı anlamına gelmiyor. Ancak, sürüklenme (creep) hareketinin deprem enerji bütçesini azaltması, Parsons’un teorisinin yeniden revize edilmesini gerektiriyor. Bu da, daha önce öngörülen büyük deprem olasılığının düşebileceği anlamına gelebilir.
Bu konuda farklı görüşler bulunuyor. Bazı uzmanlar, sürüklenme (creep) hareketinin deprem tehlikesini azalttığını savunurken, bazıları ise bu hareketin sadece fay hattının belirli bölgelerinde gerçekleştiğini ve büyük deprem riskini tamamen ortadan kaldırmadığını belirtiyor.