Araştırmanın en sarsıcı verilerinden biri, öznel sağlık algısı ile gelir düzeyi arasındaki doğrudan korelasyon oldu. Sağlık durumunu “iyi” olarak niteleyenlerin oranı toplum genelinde %35,6’da kalırken, sınıfsal farklar uçurumu derinleştirdi:
Üst Gelir Grubu: Kendini sağlıklı bulanların oranı %62,7.
Alt Gelir Grubu: Bu oran dramatik bir düşüşle %17,1 seviyesinde kaldı.
Yaş almış bireylerin ekonomik tabloya dair verdikleri yanıtlar, temel ihtiyaçlara erişimin dahi lüks haline geldiğini kanıtlıyor. Katılımcıların %38,2’si geçinemediğini ifade ederken, son bir yıl içinde yaşanan mahrumiyetler şöyle sıralandı:
Sağlık: %22,7’si ihtiyaç duyduğu ilacı satın alamadı, %20,6’sı sağlık kuruluşuna gidemedi.
Beslenme: %36,8’i düzenli ve yeterli beslenme imkanından mahrum kaldı.
Barınma ve Faturalar: %25,9’u faturalarını, %23’ü ise kira ve konut giderlerini karşılayamadı.
Sosyal Yaşam: Maddi nedenlerle memleketine gidemeyenlerin oranı %48,5 ile zirveye çıktı.