Kümesteki hayvanlarını kaybeden Lütfü Türköz yaşadıklarını gözyaşları içerisinde şöyle konuştu: Buraları görünce iki gündür ağlıyorum, öksürüyorum. Böyle bir şey görmedim ben. Bunu görünce de böyle ağlıyorum. Yangında hayvanlarımın hiçbir varlığı kalmamış. Kemiklerine kadar yanmış. Gece yarısı buraya geldim. Gece yarısı jandarma burayı boşaltın dediğinde ben çıktım aşağıdaki kafeye yanmayabilir düşüncesiyle gittim. Daha sonra sahil güvenlik geldi duman nedeniyle burayı boşaltmamız gerekiyor dediler. Daha sonra buradan ayrıldım.
Yangın anında büyük çaresizlik yaşadıklarını belirten Duygu Yalman “Eşim, ‘kaç’ diye bağırınca bir anda kendimi dışarı attım. O an kıyamet gibiydi. Eşim, çocukları hemen ablasının yanına gönderdi. Kayınvalidem kanser hastası, onu da çıkardık. Allah komşularımızdan razı olsun, kendilerini tehlikeye atanlar oldu, onların sayesinde en az hasarla kurtulmaya çalıştık. Ama şu an evime götürecek hiçbir şeyim kalmadı. Pandemide babamı kaybettim. Deprem geldi, eşyalarımız gitti” dedi.
