Külçe tatlısının en büyük sırrı, hamurunun bir gün önceden yoğrulup dinlendirilmesinde yatıyor. Arife sabahı güneşin ilk ışıklarıyla birlikte saclar kuruluyor ve dinlenen hamurlar maharetli ellerde tek tek pişiriliyor. Henüz sıcaklığını koruyan hamurların üzerine serpilen çörek otu ve susam, tatlıya kendine has o karakteristik aromayı kazandırıyor.
Tatlının asıl karakterini veren son dokunuş ise üzerine sürülen özel karışım. Geleneksel yöntemde tereyağı unla kavrulduktan sonra içine bölgenin meşhur pekmezi ilave edilerek kaynatılıyor. Unla koyulaştırılan bu pekmezli sos, sac üzerinde pişen ekmeklerin üzerine cömertçe sürülerek külçenin son halini alması sağlanıyor. Ortaya çıkan yoğun lezzet, sadece bir tatlı değil, aynı zamanda Toroslar’ın bereketini sofralara taşıyor.
Hadim’de yaşayan 62 yaşındaki Meryem Sevinç, bu geleneğin sadece yemekten ibaret olmadığını vurguluyor. Mezarlık ziyaretlerinin ardından hazırlanan külçelerin tüm komşularla paylaşıldığını belirten Sevinç, özellikle çocukların sevindirilmesinin bu kültürün en kıymetli yanı olduğunu dile getiriyor. Sevinç, “Eskiden her evden bu koku yükselirdi, şimdi yapanlar azalsa da ben bu geleneği ömrüm yettiğince yaşatacağım” diyerek kültürel mirasın önemine dikkat çekiyor.
Arife günü hummalı bir çalışmayla hazırlanan külçe tatlıları, bayram namazının ardından başlayan ziyaretlerin en önemli ikramlığı oluyor. Çay saatlerinin ve bayram sohbetlerinin başrol oyuncusu olan bu tatlı, Konya’nın misafirperverliğini ve köklü tarihini temsil ediyor. Yöreyi ziyaret edenlerin tadına bakmadan ayrılmadığı külçe, asırlık reçetesiyle yeni nesillere ilham olmaya devam ediyor.