Geleceğin neden sürekli ertelendiğini sorgulayan Ülker, Kobie’nin kitabında yer alan sürücüsüz arabalar, yapay zekâ, robotlar, sayborglar ve artırılmış gerçeklik gibi sekiz başlık üzerinden örnekler vererek, teknoloji dünyasının bugüne kadar neden büyük vaatleri tam anlamıyla yerine getiremediğini irdeliyor.
Yazısında yapay zekâ gelişimini “henüz ilkokulda” şeklinde yorumlayan Ülker, bu teknolojilerin olgunlaşması için zamana ihtiyaç olduğunu belirtiyor. Elon Musk, Sam Altman ve Sundar Pichai gibi teknoloji liderlerinin bizzat kendi geliştirdikleri yapay zekâ sistemleri hakkında yaptıkları uyarılara dikkat çekerek, “Yapay zekâdan korkmamıza rağmen onu inşa etmeye devam ediyoruz” diyor.
Ülker ayrıca, gelişmiş robotların teknik başarılarına rağmen henüz sosyal hayatta tam anlamıyla kabul görmediğini de belirtiyor. Honda’nın Asimo’sundan Elon Musk’ın Optimus’una kadar pek çok örneğin hâlâ beklenen seviyede olmadığına vurgu yapıyor.
Yazının dikkat çeken bölümlerinden biri ise akıllı şehir projelerine ayrılmış. Ülker, Kobie’nin incelediği Forest City, Songdo ve Masdar City gibi projelerin neden başarısız olduğunu aktararak, bu şehirlerin teknolojik hedeflerine ulaşamadığını ve çoğunun hayalet şehirlere dönüştüğünü ifade ediyor.
Öte yandan Barcelona ve Medellín örnekleriyle, teknolojinin mevcut şehirlerin dönüşümüne nasıl daha verimli şekilde entegre edilebileceğini gösteriyor.
Ülker, teknolojinin inşasında yalnızca bilim insanlarının değil, devletlerin bütçe tercihleri ve medyanın – özellikle Hollywood’un – hayal gücü yönlendirmelerinin etkili olduğunu belirtiyor. Uzay yarışından silahlanmaya, dijital gösterilerden yatırım çılgınlıklarına kadar pek çok gelişmenin altında “kimin neye inandığı”nın yattığını vurguluyor.