ABD’nin tüccar başkanının Cumhurbaşkanı Erdoğan ile görüşeceğinin duyurulması öncesinde ortaya çıkan “alışveriş” iddiaları bu yüzden rahatsız edici.
Ana muhalefet lideri Özel, Erdoğan’ın Trump’ın oğluna “Bana bir randevu ayarlarsanız 300 tane Boeing uçağı siparişinin sözünü veriyorum” dediğini ileri sürmüştü.
Daha sonra Bloomberg, “Türkiye’ye 250 uçak satışıyla ilgili protokolün hazırlandığını” duyurdu. Bu arada Trump da Erdoğan ile görüştüğünde “büyük miktarda Boeing satışı” ile F-35 ve F-16 konularının ele alınacağını söyledi.
Bu noktada ortaya çıkan birçok soru var. İlki, 250 adet yeni yolcu uçağına ihtiyacımız var mı? THY filosunda halihazırda 500 civarında uçak olduğu ve havacılık sektörünün şartları bilindiğine göre 250 uçak ticari gerekçelerle mi alınacak?
Gerçekten bu uçaklara ihtiyaç varsa, Boeing’den almak zorunda mıyız?
Amnesty International (Uluslararası Af Örgütü) tarafından İsrail’in soykırımına ortak olduğu açıklanan bu şirketin alternatifi yok mu?
2015 seçim kampanyası sırasında, yani bundan 10 yıl önce, “2019 yılında semalarımızda yerli yolcu uçakları uçacak” vaadinde bulunulduğunu hiç hatırlatmıyorum bile…
Boeing tartışmaları devam ederken, sürpriz bir hamleyle daha karşılaştık… 2018 yılında ABD menşeli ürünlere getirilmiş olan ek vergiler karşılıksız olarak yürürlükten kaldırıldı.
Diğer yandan, Washington’da kurulacak alışveriş masasında Türkiye’deki nadir metallerin de yer alacağı söyleniyor.
Anlaşılan o ki muhatabımızı memnun etmek için elimizden ne geliyorsa yapmaya çalışıyoruz ama bu memnuniyetin karşılığında ne almayı istediğimiz pek belli değil.
Söz konusu görüşmeye ilişkin olarak ABD tarafının neler istediği -ve hatta neler alacağı- belli olsa da Türk tarafına bu alışverişin “alış” kısmından ne düşeceği meçhul görünüyor.
ABD Başkanından alınacak randevunun bile bu kadar önemsendiği bir ülkede iktidarın diğer ortağının bugünlerde ABD’ye karşı Çin ve Rusya ile ittifak önermesi de dikkatlerden kaçmayacak bir tezat.