Dava süreci, Malatya’da bir kamu kurumunda sosyolog olarak görev yapan bir işçinin, çalıştığı kurumdaki toplu iş sözleşmesi hükümlerinden sözleşmenin başlangıç tarihinden itibaren yararlanma talebiyle yargıya başvurmasıyla başladı.
Söz konusu davada yerel mahkeme, başlangıçta işçi lehine bir karar vererek, Anayasa Mahkemesi’nin (AYM) daha önce verdiği iptal kararlarını dayanak gösterdi. Mahkeme, işçinin toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden önceki dönemleri de kapsayacak şekilde tüm haklardan yararlandırılması gerektiğine hükmetti.
Ancak dosya, Adalet Bakanlığı’nın itirazı üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’ne taşındı. Dosyayı inceleyen Yargıtay, yerel mahkemenin yorumuna katılmayarak kararı “kanun yararına” bozdu. Yargıtay kararında, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 39/4 maddesinin halen yürürlükte olduğuna ve bu hükmün uygulanması gerektiğine dikkat çekildi.
Yargıtay’ın yayımladığı bu emsal karar, özellikle sendika üyesi olmayıp dayanışma aidatı yoluyla sözleşmeden faydalanmak isteyen işçiler için üç temel kuralı netleştirdi:
Yargıtay, Adalet Bakanlığı’nın yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu yönündeki tespitlerini yerinde bularak, kabul kararını sonuca etkili olmamak kaydıyla bozdu. Bu durum, benzer davalar için bağlayıcı bir hukuki çerçeve oluşturdu.