Sommarøy’u diğer yerlerden ayıran en büyük özellik, yaz aylarında yaşanan doğa olayıdır. 18 Mayıs ile 26 Temmuz tarihleri arasında güneş tam 69 gün boyunca ufuk çizgisinin altına inmiyor. Gece yarısı saat 03:00’te çocukların futbol oynadığını, insanların denize girmeye gittiğini veya evlerini boyadığını görmek burada tamamen normal karşılanıyor. Güneş hep tepedeyken “yatma saati” kavramı anlamını yitiriyor; beden ne zaman yorulursa dinlenme o zaman başlıyor.
Yazın bitmek bilmeyen günleri yerini kışa bıraktığında, ada bambaşka bir kimliğe bürünüyor. Kış mevsiminde karanlık hakim olsa da Sommarøy semaları bu kez dünyanın en güzel ışık gösterisine ev sahipliği yapıyor. Kuzey Işıklarının (Aurora Borealis) rüya gibi parladığı bu dönemde, ada sakinleri huzuru ve dinginliği en derinden hissediyor. Zamanın akışını saat yelkovanları değil, gökyüzündeki bu büyülü dans belirliyor.
Sommarøy sadece turistik bir yer değil, aynı zamanda bir yaşam felsefesi. Ada halkı, kendilerini “dünyanın ilk zamansız bölgesi” ilan etmek için resmi girişimlerde bulunarak, esnek çalışma ve okul saatleri talep etti. Burada kimse bir yere yetişmek zorunda değil, kimse “geç kaldım” baskısı hissetmiyor. İnsanlar canları ne zaman isterse o zaman yemek yiyor, ne zaman uykuları gelirse o zaman uyuyor. Huzurun başkenti olan bu ada, hayatın dijital ekranlardaki rakamlardan ibaret olmadığını hatırlatıyor.
Adaya giriş yapanları karşılayan köprünün korkulukları, buraya gelenlerin bıraktığı saatlerle dolu. Ziyaretçiler, Sommarøy sınırlarına girdiklerinde zamanın esaretinden kurtulduklarını simgelemek adına saatlerini bu köprüye asıyor. Bu ritüel, adanın sunduğu masalsı yaşamın ilk adımı olarak kabul ediliyor. Eğer siz de hayatın hızından şikayetçiyseniz, zamanın hükmünün geçmediği bu kuzey cenneti sizi bekliyor.