Sosyal güvenlikte adalet ve sürdürülebilirliğin ciddi biçimde zedelendiğini ifade eden Karakaş, kapsamlı bir reform yapılmadığı takdirde emeklilik sisteminde büyük bir krizin kaçınılmaz olduğunu vurguladı.
Karakaş’a göre emeklilik sistemindeki temel bozulma, 1999 ve 2008 yıllarında yapılan düzenlemelerle başladı. Bu reformlarla maaş hesaplama yönteminin kökten değiştirildiğini belirten Karakaş, aylık bağlama oranlarının düşürülmesi ve milli gelir artışının maaşlara yeterince yansıtılmamasının emekli gelirlerinde ciddi kayıplara yol açtığını dile getirdi.
Karakaş, özellikle düşük maaşlı emekliler bu değişimden en fazla etkilenen kesim olduğunu belirtti.
Hazine destekleriyle sürdürülen en düşük emekli maaşı uygulamasının, sosyal güvenlik sisteminin yapısını bozduğunu ifade eden Karakaş, bu yöntemin sistemi bir sosyal yardım mekanizmasına dönüştürdüğünü söyledi.
Geçici desteklerle sorunun üstünün örtüldüğünü belirten Karakaş, bunun uzun vadede sürdürülebilir olmadığını kaydetti.
Yüksek enflasyon, artan kira ve gıda fiyatlarının emeklilerin alım gücünü ciddi şekilde düşürdüğüne dikkat çeken Karakaş, kalıcı çözümler yerine palyatif önlemlerle yol alınmaya çalışıldığını belirtti. İsa Karakaş, bu yaklaşımın aktüeryal dengeyi daha da bozduğunu ifade etti.
2019 yılında yaklaşık 800 bin emekliyi kapsayan desteklerin bugün 5 milyon kişiye ulaştığını hatırlatan Karakaş, sistemde “kök aylık” gibi yapay kavramların öne çıktığını söyledi. Mevcut tabloda, 3.600 gün prim ödeyen bir SSK’lı ile 9.000 gün prim ödeyen bir Bağ-Kur’lunun aynı taban maaşı almasının ciddi bir adaletsizlik yarattığını vurguladı.