Ekonomim’in haberine göre, araştırmanın en çarpıcı bulgusu, gelir düzeyi ile ruhsal bozukluklar arasındaki bağın, genetik yatkınlıktan bağımsız olarak son derece güçlü olması. Bilim insanları, ruhsal hastalık riskindeki artışın sadece ailevi genlerle açıklanamayacağını; çocukluk ve ergenlik dönemindeki maddi yoksunluğun, bireyin ruhsal dayanıklılığını (resilience) kalıcı olarak zayıflattığını vurguluyor.
Ekonomik perspektiften bakıldığında, düşük gelirli hanelerdeki barınma sorunları, beslenme yetersizliği ve eğitim olanaklarının kısıtlılığı, uzun vadede devletlerin sağlık harcamalarında birer “kara delik” yaratıyor.
Uzmanlar, ekonomik büyüme ve istihdam rakamlarının ötesine geçilmesi gerektiği uyarısında bulunuyor. Araştırma sonuçları, aile gelirini destekleyen sosyal yardımların aslında birer “önleyici sağlık yatırımı” olduğunu gösteriyor. Maddi refahın tabana yayılması, sadece ekonomik bir adalet değil, aynı zamanda daha dirençli ve üretken bir toplum inşa etmenin anahtarı olarak görülüyor.
Gelir eşitsizliği artık sadece bugünün sosyal bir sorunu değil, bireylerin 40’lı yaşlarındaki yaşam kalitesini dahi belirleyen yapısal bir ekonomik mesele olarak tanımlanıyor. Ekonomik refahın toplumsal huzura dönüşmesi için, çocukluk dönemindeki ekonomik koşulların iyileştirilmesi, kalkınma planlarının merkezine yerleşmek zorunda.