Araştırmaya göre, geçmişte çekilen uzun vadeli krediler, sonradan hızlanan ücret artışlarıyla birlikte reel anlamda daha az yük oluşturmaya başladı. TCMB uzmanları bu etkiyi şöyle formüle etti:
Nakit akışı kanalının özel tüketime katkısı 2020’de yüzde 1,3 seviyesindeyken 2024 yılı itibarıyla yüzde 6,9’a ulaştı. Raporda, “bu kanalın, özel tüketimin sıkı para politikasının ima ettiğinden daha az yavaşlamasında etkili unsurlardan biri olduğu” tespiti yer aldı.
Çalışmada yer alan bir diğer önemli değerlendirme: “Kredi kullanılan yıl nakit akışını düşürücü yönde etki yaparken, yıllar geçtikçe ortaya çıkan birikimli etki analiz döneminin son yılı olan 2024’te en yüksek seviyeye ulaşmıştır.” Böylece 2020 sonrası verilen düşük faizli konut kredilerinin bugünkü talebi hâlâ desteklediği ortaya kondu.
Analize göre, bireylerin kredi taksitinin gelire oranı zamanla eridiği için, tüketim harcamalarına yönlendirilebilecek bir alan doğdu. “Açılan alanın büyüklüğü; aylık taksit tutarı ve ücret artışı ne kadar yüksekse o kadar fazla” ifadesiyle bu mekanizmanın büyüklüğü özetlendi.