Blog yazısında yer verilen değerlendirmelere göre, kartla yapılan harcamalar, yüksek frekanslı ve zamanlı veri sağlaması nedeniyle ekonomik talep göstergesi olarak yaygın şekilde kullanılıyor. Özellikle Gayrisafi Yurtiçi Hasıla (GSYH) içinde yer alan özel tüketim harcamalarıyla 2021’e kadar büyük ölçüde uyumlu bir seyir izleyen bu veriler, son yıllarda belirgin bir ayrışma gösteriyor.
Bu ayrışmanın temelinde ise iki ana neden öne çıkıyor:
Uzmanlar, bu noktada dikkatli olunması gerektiğini belirtiyor. Zira yalnızca kartlı harcamalardaki artışı göz önünde bulundurarak talep hakkında yorum yapmak yanıltıcı olabiliyor.
Yazıya göre, son yıllarda kart kullanım oranı kayda değer şekilde artarken, bu artışın arkasında dijitalleşme, temassız ödeme teknolojilerinin yaygınlaşması ve artan enflasyon nedeniyle nakit taşımanın maliyetli hale gelmesi gibi faktörler yer alıyor. Bu da doğrudan tüketimde bir artış olmasa bile, ödeme yöntemindeki değişim nedeniyle kartla harcama verilerinde yükseliş yaşanmasına yol açıyor.
Bu nedenle kart verilerini analiz ederken, tüketicilerin ödeme tercihindeki bu dönüşümün etkisinin istatistiklerden arındırılması gerekiyor.
Yazarlar, bu etkiyi ortadan kaldırmak ve daha doğru bir talep göstergesi elde etmek amacıyla, kart kullanım oranını zaman serisi olarak tahmin ettiler. Bu hesaplama için referans sektör olarak akaryakıt sektörü seçildi. Nedeni ise bu sektörde hem toplam satış miktarı hem de kartla yapılan harcama verisinin mevcut olması.