Bağımsız arkeolog Nataša Šarkić, LiveScience dergisine yaptığı açıklamada, “Hristiyanlığın kabulünden sonra bile birçok Slav toplumunda kötü ruhlara olan inanç devam etti. Vampirlere yönelik inanış oldukça yaygındı” dedi.
Araştırmalara göre, iskeletin bacaklarının da yerinden çıkarılmış olabileceği belirlendi. Bu tür uygulamaların, mezara gömülen kişinin hayattayken toplum tarafından “sapkın bir birey” olarak görüldüğünü ve ölümünden sonra tekrar dirilmesinden endişe duyulduğunu gösterdiği düşünülüyor.
Bu, Hırvatistan’da keşfedilen ilk Ortaçağ ‘vampir’ mezarı değil. 2024 yılında Rašaška sahasının kuzeybatısındaki Pakrac’ın Eski Kent bölgesinde de benzer bir gömüye rastlandı. Burada bulunan kişi süslü bir tahta tabuta yerleştirilmiş, ancak onun da başı kesilmişti.
Kazı alanında ilk olarak büyük taşlar fark edildi. Başlangıçta bunların yakındaki bir duvardan düştüğü düşünülse de detaylı analizler, iskeletin başının kesildiğini ve kafatasının bedenin farklı bir noktasına yerleştirildiğini ortaya çıkardı.
Ayrıca, iskelette yapılan incelemeler, adamın yaşamı boyunca şiddet dolu olaylara maruz kaldığını ortaya koydu. Kafatasında ölümcül darbeler olduğu belirlenen iskeletin, büyük olasılıkla öldürüldüğü anlaşıldı.
Her iki mezar da, dönemin halk inanışları doğrultusunda ölünün dirilmesini engellemek amacıyla baş kesme geleneğinin yaygın olduğunu gösteriyor.
BÖLGE TARİH BOYUNCA ÖNEMLİ YERLEŞİM ALANIYDI
Rašaška, erken Ortaçağ’da Kudüs’ün efsanevi Süleyman Tapınağı’ndan esinlenen Tapınak Şövalyeleri’nin büyük bir yerleşimine ev sahipliği yapıyordu. Daha sonra bölge, St. John Şövalyeleri’nin kontrolüne geçti ve 15. yüzyılda yerel soylular tarafından ele geçirildi.
Arkeologlar, bu keşiflerin Ortaçağ halklarının ölüm sonrası inançlarına dair önemli ipuçları sunduğunu ve gelecekte daha fazla benzer mezarın bulunabileceğini belirtildi.