Acıya karşı tolerans kişiden kişiye farklılık gösteriyor. Genetik yapı, hormon seviyeleri, psikolojik durum, toplumsal ve kültürel etkenler ile biyolojik farklılıklar, acı eşiklerini belirleyen başlıca faktörler arasında yer alıyor. Örneğin, bazı toplumlarda çocukluk ritüelleri acıya dayanıklılığı şekillendiriyor, kadınların bazı acılara karşı daha yüksek tolerans gösterdiği belirtiliyor.
En dayanılmaz olarak tanımlanan ağrılar arasında doğum sancısı, böbrek taşı düşürme, şiddetli migren atakları, üçüncü derece yanıklar, trigeminal nevralji, pankreatit ve kemik iliği hasarları bulunuyor. Bu tür ağrılar McGill skalasında 8 ile 10 arasında değerlendiriliyor.
İnsan vücudu belirli bir noktaya kadar ağrıyı tolere edebiliyor; eşik aşıldığında fizyolojik savunma mekanizmaları devreye giriyor ve bilinç kendini kapatabiliyor. Ancak bilim insanları, ağrının öznel doğası nedeniyle “tek ve evrensel bir acı sınırının” kesin olarak tanımlanamayacağını vurguluyor.