V şeklindeki dikiş, başlangıçta yakanın hemen altına dikilen nervürlü, yani fitilli bir kumaştan oluşuyordu. Bu yapı, iki temel ihtiyaca yanıt vermek üzere geliştirilmişti. İlk olarak, giyme sırasında esneklik sağlıyordu. Fitilli kumaş, ana gövde kumaşına göre daha esnek olduğu için, tişört veya sweatshirt baştan geçirilirken yakanın zorlanmasını engelliyordu. Böylece yakanın zamanla gevşemesi ve formunu kaybetmesi önlenmiş oluyordu.
V şeklindeki dikişin bir diğer önemli işlevi ise ter emici özelliğiydi. Göğüs bölgesi, özellikle fiziksel aktivite sırasında terlemenin yoğun olduğu alanlardan biri olarak biliniyor. V-dikişte kullanılan nervürlü parça, bu bölgede oluşan nemi emerek terin aşağı doğru akmasını veya kumaş üzerinde belirgin izler bırakmasını azaltıyordu. Bu yönüyle V dikiş, özellikle sporcular ve aktif kullanıcılar için önemli bir avantaj sağlıyordu.
Kapüşonlu sweatshirtlerin ilk tasarımlarında V şeklindeki dikiş hem ön hem de arka yakada yer alıyordu. Ancak zamanla yapılan kullanım analizleri sonucunda, bu detayın en işlevsel olduğu alanın ön kısım olduğu anlaşıldı. Bunun üzerine üreticiler, V dikişi yalnızca ön yaka bölümünde kullanmaya başladı ve tasarım bu şekilde standartlaştı.
Tekstil teknolojisinin gelişmesi ve yeni kumaş türlerinin ortaya çıkmasıyla birlikte, V şeklindeki dikişin pratik işlevi giderek azaldı. Modern kumaşlar daha dayanıklı, esnek ve ter emici hale gelince, V dikişe olan teknik ihtiyaç ortadan kalktı. Bu süreçte birçok üretici, nervürlü kumaş kullanmadan yalnızca V şeklinde dekoratif bir dikiş uygulamaya başladı. Bazı markalar ise bu detayı tamamen tasarımlarından çıkardı.