Bilinen en eski yemek listelerinden biri, Asur Kralı II. Ashurnasirpal dönemine ait. Kralın büyük sarayının açılışı için düzenlenen dev şölen sırasında sunulan yiyecekler taş bir stel üzerine işlendi.
“Banquet Stele” adı verilen bu yazıtta koyun eti, öküz, balık, ekmek, şarap, bal ve çeşitli meyveler ayrıntılı biçimde sıralanıyordu. Uzmanlar, bu kaydın modern anlamda bir restoran menüsünden çok, dönemin siyasi gücünü ve zenginliğini gösteren bir araç olduğunu ifade ediyor.
Araştırmacılara göre antik çağlarda büyük şölenlerin kayıt altına alınması, aynı zamanda yöneticilerin propaganda yöntemlerinden biri olarak görülüyordu.
Yazılı yemek listelerinin izlerine Antik Çin ve Roma’da da rastlanıyor. Özellikle Song Hanedanı döneminde Çin’deki büyük şehirlerde bulunan han ve lokantalarda müşterilere farklı yemek seçenekleri sunuluyordu.
Antik Roma’da ise bazı hanların girişlerinde günün yemeklerini gösteren taş ya da tahta levhalar bulunduğu biliniyor. Ancak bu sistemler, bugünkü kişisel restoran menülerinden oldukça farklıydı.
Bugünkü restoran menülerinin temelinin 18. yüzyıl Fransası’nda atıldığı kabul ediliyor. Fransız Devrimi sonrasında aristokrat aşçıların halka açık restoranlar açmasıyla birlikte müşteriler yemek seçme özgürlüğü kazandı.
Fransızca kökenli olan “menu” kelimesi “detaylı liste” anlamına geliyor. İlk basılı menüler de bu dönemde restoranlarda sunulan yemekleri ve fiyatlarını göstermek amacıyla kullanılmaya başlandı. Zamanla menüler yalnızca yemek listesi olmaktan çıktı; restoranların kimliğini ve prestijini yansıtan bir unsur haline geldi.