6.700 metre yüksekliğiyle And Dağları’nın kalbinde yer alan Llullaillaco Dağı, dünyanın en uzun volkanlarından biridir ve yüksekliği, buradaki tarihi keşifleri daha da etkileyici kılmaktadır. Bu dağ, sadece volkanik yapısıyla değil, aynı zamanda Inka uygarlığına ait çok değerli kalıntıları içinde barındırmasıyla da dikkat çekmektedir.
1999’da, Dr. Johan Reinhard ve ekibi, zorlu iklim koşullarında, düşük oksijen seviyelerinde, Llullaillaco Dağı’nın zirvesinde yer alan bir İnka tapınağında, olağanüstü şekilde korunmuş üç çocuk mumyası buldu. Bu mumyalar, Inka uygarlığının eski ritüelleri doğrultusunda tanrılara kurban edilen çocuklara aitti.
Capacocha, İnka kültüründe çok önemli bir ritüeldi. Bu ritüel kapsamında, toprakların bereketini sağlamak amacıyla çocuklar tanrılara kurban edilir ve İnka toplumunda bu durum çok kutsal kabul edilirdi. Bu üç çocuk, bir erkek ve iki kız çocuğuydu ve yaklaşık 500 yıl önce Llullaillaco Dağı’na kurban olarak sunulmuşlardı.
Bu keşif, tarihte benzerine az rastlanacak nitelikte bir olaydır çünkü mumyalar neredeyse kusursuz bir şekilde korunmuştur. Dağın soğuk, kuru ortamı, düşük oksijen seviyesi ve yüksekliği, mumyaların zamanın tahribatından uzak kalmalarına yardımcı olmuştur. Çocukların saçları, ince işçilikle yapılmış renkli tören kıyafetleri, hatta yüz ifadeleri bile günümüze kadar bozulmadan ulaşmıştır. Bu, onları arkelojik buluntular açısından inanılmaz kılmaktadır.
Mumyaların en dikkat çekici özelliklerinden biri, “Bakire” lakaplı mumyanın saçlarında bulunan çiçek kalıntılarıdır. Bu, ritüelin ne kadar özenle yapıldığını ve çocukların ölüm öncesi geçirdikleri ritüellerin ayrıntılarını gösteriyor. Erkek çocuğunun dudaklarında ise kurumuş kan izleri görülmektedir, bu da ritüel sırasında yaşadığı acıyı simgeleyen bir izdir.
