Güzel kokuyu hemen fark eder, geldiği tarafa yönelirsiniz.
Ama bütün çiçekler misk gibi kokmaz. Çürümüş ceset gibi pis kokanları da var. Leş çiçekleridir onlar.
Ve bir yerde leş çiçekleri çoğalıyorsa orada leş seven haşeratın çokluğunu gösterir.
Çünkü çiçekler, üreme tozlarını etraflarında kime taşıtabilecekse onu çekecek kokuyu salar. Leşçi sineklerin sardığı bir çevrede açmışsa çiçek ne yapsın.
Siyasi partiler de bu açıdan çiçeğe benzer, kendilerini kime taşıtmak istiyorsa onu davet eder kokuları. Tek farkları, siyasi partilerinki bir seçimdir. Çiçeklerdeki gibi türlerinin devamı yani hayatta kalma mecburiyetinden değil.
Dışarıda taze bir bahar havası esiyor. Siyasete çöreklenen demagoglardansa zehir gibi kokular gelmeye devam ediyor, burun direklerini çatırdatan kokular.
Vaziyet ortada.
TÜİK, 2024 raporunu açıkladı. Yaşlı nüfus, son 5 yılda yüzde 20’den fazla artmış. 65 yaş üstündekiler, nüfusun yüzde 10’unu geçmiş. Doğum oranlarındaki düşüş nedeniyle hızla yaşlanıyoruz.
Üstelik yalnız yaşayan, tek başına hayata tutunma mücadelesi veren yaşlıların sayısı 1 milyon 750 bini aşmış. Evde ölseler bedenleri çürüyene kadar komşularının haberi olmuyor, arayan soranları yok, diye bir zamanlar kınadığımız Avrupa toplumlarına dönüşüyoruz.
Ancak buraya nasıl geldiğimizi, nerede yanlış yaptığımızı tartışmaya ve çözüm aramaya yanaşmıyor bir taraf.
Oysa Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın sahnede 92 yaşındaki bir ihtiyara el öptürmesini konuşmaya çağırın, ikiletmezler. İktidarı boş lâf ebeliğiyle peynir gemisi yürütmek sandıkları için öbürü işlerine gelmiyor, bunu köpürtmeyi seviyorlar.
Örf ve âdetlerimize uygun mu, hani Erdoğan anne ve babalarla öğretmenlerden başkasının elini öpmeye karşıydı, acaba Cumhurbaşkanı’nın dalgınlığından mı kaynaklandı, yoksa bilerek miydi, iktidar rehavetinden mi?…
Yorumlar kapalı.