***
Bu stratejinin birkaç temel sorunu var. Öncelikle, Cumhuriyetçilerin “yönetme konusunda tam anlamıyla beceriksiz olduğu” fikri büyük ölçüde abartılmış durumda. Carville, hem George H.W. Bush’un hem de George W. Bush’un (benim de çalıştığım) ekonomi yönetiminde başarısız olduklarını öne sürüyor. Trump hakkındaki eleştirilerinde haklı olabilir – ilk başkanlık döneminde zenginlere yönelik vergi indirimleri ve 800 kilometrelik bir sınır duvarı inşa etmek dışında pek bir şey yapmadı, ikinci döneminde ise federal hükümeti dağıtmaya odaklanmış durumda. Ancak Carville, mevcut krizin önemli bir bileşenini görmezden geliyor: Demokrat Parti’yi.
***
Evet, Bill Clinton – Carville’in 1992’de seçilmesine yardımcı olduğu Demokrat lider- başkanlığı sırasında çok şey yaptı, büyük bir farkla yeniden seçildi ve %66 gibi şaşırtıcı bir onay oranıyla görevinden ayrıldı. Ancak bu üretkenliğin bir bedeli vardı: Clinton’ın Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması’na ve kitlesel hapsetmeye verdiği destek, Glass-Steagall Yasası’nı (ABD’de ticari ve yatırım bankacılığı faaliyetlerini birbirinden ayıran yasa) yürürlükten kaldırması ve Çin ile ticari ilişkileri normalleştirme çabası, çeşitli yan etkiler yarattı. Özellikle bu neoliberal politikalar 2008 finansal krizine zemin hazırlamış ve çok sayıda işçi sınıfı seçmenini Trump’ın sahte popülizminin kucağına iten ya da siyasetten tamamen uzaklaştıran büyük servet uçurumuna katkıda bulunmuştur.
***
Demokratlar 2024 başkanlık seçimlerini – Trump’a karşı ikinci mağlubiyetleri – sadece Joe Biden’ın yaşı ya da Kamala Harris’in politikaları nedeniyle değil, daha da önemlisi partinin on yıllardır işçi sınıfından uzaklaşıp varlıklı kıyı elitlerine yönelmesi nedeniyle kaybetti. Bu yeni yönelim partinin sadece beyaz işçi sınıfı arasında değil, Latin işçiler arasında da destek kaybetmesine neden oldu. Dahası, kritik önem taşıyan eyaletlerdeki milyonlarca seçmen sandığa gitmedi.
***
Cumhuriyetçilerin Beyaz Saray’ı, Senato’yu ve Temsilciler Meclisi’ni kontrol ettiği ve Yüksek Mahkeme’de altı yargıçtan oluşan muhafazakâr bir çoğunluğun bulunduğu mevcut ortamda, Demokratlar kesinlikle köşeye sıkışmış durumda ve Trump’ı dizginlemek için sınırlı kurumsal güce sahipler. Çoğu Temsilciler Meclisi ve Senato Demokratı’nın benimsediği mevcut yaklaşım – MSNBC’de ve dostane podcast’lerde görünmek ve siyasi nezakete sıkı sıkıya bağlı kalmak – güçlü liderlik ve birleşik bir cephe oluşturmanın yerini tutamaz.
***
Demokratlar zamanlarını kendi bölgelerinde, Cumhuriyetçi’lerin kontrolündeki bölgelerde ve son yıllarda kaybettikleri eyaletlerde geçirmelidir. ABD’nin karşı karşıya olduğu sorunları ele almak için inanılır ve gerçekçi bir plan geliştirebilmenin tek yolu budur.
***
Ayrıca Demokratlar, partilerinin eyalet valilerini, Trump yönetiminin en yıkıcı politikalarına karşı durmaya teşvik etmelidir. Bununla birlikte, Washington’daki temsilcilerinden memnun olmayan veya kararsız olan seçmenlere odaklanmalı ve bu kesime yönelik finansal kaynakları arttırmalıdır.
Yorumlar kapalı.