Doğa ve insan sağlığı üzerine Lisinia projesini yürüten Öztürk Sarıca, Burdur Gölü’ndeki su kaybının son iki üç yılda daha da hızlandığını belirtiyor. Gölün sularının çekilmesiyle ortaya çıkan ve bölge halkının “Gölün gözyaşları” dediği küçük su birikintileri, bir zamanlar gölü besleyen doğal kaynakların kuruma noktasına geldiğini gösteriyor. Sarıca, iklim değişikliği, kar yağışlarının azalması ve en önemlisi tarımda artan taban suyu tüketiminin bu hızlanmadaki en büyük etken olduğunu vurguluyor.
Burdur Gölü’nün suyunun azalması, sadece doğal güzelliklerin kaybı anlamına gelmiyor; aynı zamanda gelecek için büyük bir sağlık tehdidi oluşturuyor. Sarıca, göllerin çekilmesiyle kapalı havzalarda biriken kirleticilerin ve ağır metallerin, göl tabanındaki tozlarla birlikte atmosfere karışacağını belirtiyor. Bu tozların yağmurlarla veya rüzgarla taşınması, bölgede çok ciddi sağlık sorunlarına yol açacak.
2014 yılında çekilen bir belgesel örneğini veren Sarıca, o dönemde gölün içinde olan bir adanın şimdi göl dışında kalmasının, çekilmenin ne kadar hızlı ilerlediğini gösterdiğini ifade etti ve önümüzdeki yıllarda bu hızın daha da artacağını öngördü.
Uzmanlar, yağış rejimlerinin değişmesinin yanı sıra, insan faktörünün çekilmede belirleyici rol oynadığını ifade ediyor. Derelerden suların artık akmaması, düzensiz yağışlar ve artan tarımsal su ihtiyacının sondajlarla yeraltı sularından karşılanması, gölü besleyen kaynakları tamamen tüketme noktasına getirdi. Lisinia projesi gibi susuz ve kimyasal ilaçsız tarım uygulamaları, suyun korunması için atılabilecek en önemli adımlardan biri olarak öne çıkıyor.
