Yazısında S-400 krizinin ABD ile ilişkilerde sürekli bir pazarlık konusu olduğuna değinen Kiras, aradan geçen 5 yıla rağmen cevapsız kalan soruları yeniden gündeme getirdi. Sistemlerin depoda mı saklanacağını yoksa kullanılacak mı olduğunu sorgulayan Kiras, “Daha da önemlisi niye aldık bu füze sistemini? NATO üyesi bir ülke olarak rakip savunma paktının gerekleri için üretilmiş bir silah sistemini ihtiyaç olduğunda gerçekten kullanabilir miyiz?” ifadelerini kullandı.
İktidarın S-400 alımını “ABD’nin teknoloji transferine yanaşmaması ve yüksek fiyat vermesi” ile gerekçelendirdiğini hatırlatan Kiras, Rusya’nın da teknoloji transferini kabul etmediğini ve üçüncü bir ülkenin daha ucuz teklif vermesine rağmen tercih edilmediğini belirterek, asıl meselenin ne olduğunun hala bilinmediğini kaydetti.
Geçtiğimiz günlerde İran’a ait füzelerin Türkiye toprakları üzerinde NATO savunma sistemleri tarafından etkisiz hale getirildiğine işaret eden Kiras, Türkiye’nin kendi hava savunma şemsiyesinin henüz mevcut olmadığını belirtti. Seçim dönemlerinde gündeme gelen ‘Çelik Kubbe’ projesinin de henüz proje aşamasında olduğunu hatırlatan Kiras, “Demek ki her derde deva olmak üzere ürettiğimiz ‘yerli savunma sanayi mitolojisi’ni gerçeklerle karıştırmamak gerekiyor” tespitinde bulundu.
Savunma sanayisinde alınan mesafenin ümit verici olduğunu ve bu alanın partiler üstü milli bir dava olması gerektiğini vurgulayan Kiras, İHA ve SİHA başarılarının tek başına yeterli olmadığını ifade etti. Milli projelere dair bardağın boş tarafına da bakılması gerektiğini belirten Kiras, şu örnekleri sıraladı:
KAAN’ın Motoru: Milli Muharip Uçak KAAN’ın yerlilik oranı yüzde 90 seviyesinde olsa da test uçuşlarında ABD üretimi F110 motorlarının kullanıldığı; yerli motor entegrasyonunun ise ancak 2032’den itibaren planlandığı belirtildi.
Altay Tankı: Altay tankının motor ve şanzıman sisteminin Güney Kore yapımı olması hatırlatıldı.
Yorumlar kapalı.