Açıklamasında, çocukların fiziksel, psikolojik, ekonomik ve sosyal şiddetle karşı karşıya kaldığını belirten Tanrıkulu, eğitim sistemindeki sorunlara da dikkat çekti. Öğretmenlerin yoksulluğa itildiğini, öğrencilerin korumasız bırakıldığını ve okullarda en temel ihtiyaçların dahi karşılanmadığını savunan Tanrıkulu, son dönemde yaşanan okul saldırıları sonrasında yapılan tartışmaların da gerçeği perdelediğini söyledi. Tanrıkulu’na göre, sosyal medya ya da diziler üzerinden yürütülen tartışmaların ötesinde, asıl olarak çocukları şiddet sarmalına iten toplumsal düzenin sorgulanması gerekiyor.
Tanrıkulu, 23 Nisan’ın anlamına ilişkin değerlendirmesinde, çocukların açlık, yoksulluk, şiddet ve güvencesizlik içinde yaşadığı bir ortamda bayramın nasıl kutlanacağının sorgulanması gerektiğini belirtti. Açıklamasında, hayatını kaybeden öğretmenler ve çocukları tek tek anan Tanrıkulu, geçen yıl iş kazalarında ölen çocukların ve erkek şiddeti sonucu öldürülen çocukların bayramını kimin kutlayacağını sordu. “Şiddetin normalleştiği bir dünyada, hiçbir çocuk gerçekten güvende değildir” diyen Tanrıkulu, gerçek bir çocuk bayramı için demokrasinin kültür haline gelmesi, diyalogun güçlenmesi ve hukukun gerçekten hayata geçirilmesi gerektiğini kaydetti.
Tanrıkulu’nun açıklamasında yer verdiği verilere göre, 2025 yılında en az 94 çocuk iş kazalarında vefat etti, en az 64 çocuk ise öldürüldü. Aynı yıl 330 bin 496 çocuğun soruşturulduğunu belirten Tanrıkulu, yalnızca “Cumhurbaşkanına hakaret” ve “devlet kurumlarını aşağılama” suçlamaları kapsamında 202 çocuk hakkında mahkûmiyet kararı verildiğini ifade etti. Açıklamada, Adalet Bakanlığı verilerine dayanılarak 2025 yılında “suça sürüklenen çocuk” dosya ve suç sayılarında dikkat çekici bir artış yaşandığı vurgulandı.
Tanrıkulu, 2024’ten devreden dosyalarla birlikte yüz binlerce çocuğun adli süreçlerin konusu haline geldiğini belirterek, çocukların korunması gereken bir toplumsal kesim olmaktan çıkıp giderek daha fazla ceza mekanizmasının parçası haline geldiğini savundu. Vücut dokunulmazlığına, malvarlığına ve hürriyete karşı suç başlıklarında açılan dosyaların büyüklüğüne dikkat çeken Tanrıkulu, bu tablonun yalnızca güvenlik değil aynı zamanda sosyal politika sorunu olduğunu kaydetti.
Açıklamada uluslararası çocuk hakları endekslerine de yer verildi. Tanrıkulu, KidsRights Index 2025 verilerine göre Türkiye’nin 194 ülke arasında 106’ncı sırada yer aldığını, “çocuk haklarını destekleyen ortam” başlığında ise 176’ncı sıraya gerilediğini belirtti. Açıklamaya göre bu tablo; bağımsız kurumların eksikliği, veri toplamadaki şeffaflık sorunu, yetersiz bütçe ve çocukların politika yapım süreçlerine dahil edilmemesiyle ilişkilendirildi. Tanrıkulu, Türkiye’nin bu alanda OECD ve AB ülkelerinin tamamının yanı sıra Balkan ülkelerinin önemli bir bölümünün de gerisinde kaldığını savundu.
Tanrıkulu, açıklamasında çocuk yoksulluğu ve beslenme sorununa da geniş yer verdi. Dr. Bülent Şık’ın hazırladığı rapora atıfla, ücretsiz okul yemeğinin yalnızca sosyal yardım değil, aynı zamanda halk sağlığı, gıda adaleti ve eğitimde eşitlik bakımından temel bir kamusal politika olarak ele alınması gerektiğini belirtti. Açıklamada, demir ve kalsiyum başta olmak üzere mikrobesin eksikliklerinin çocukların toksik maddelere karşı kırılganlığını artırdığına dikkat çekilerek, düzenli ve nitelikli bir okul öğününün çocukların gelişimi, öğrenme kapasitesi ve eğitimde kalıcılığı açısından hayati önem taşıdığı savunuldu.
Tanrıkulu, yoksulluğun yalnızca gelir eksikliğiyle sınırlı olmadığını, aynı zamanda çocukların sağlıklı beslenme, eğitimde eşitlik ve güvenli gelişim hakkını doğrudan etkileyen yapısal bir sorun haline geldiğini ifade etti. Bu nedenle okul yemeği programlarının dar kapsamlı destek modelleri yerine, bütün çocukları kapsayan kamusal bir altyapı yatırımı olarak görülmesi gerektiğini belirtti.
Yorumlar kapalı.