Gümüş madenlerinin bereketiyle şekillenen ve madenci kenti olarak bilinen bölge, bu sene havaların soğuk gitmesi ve baharın gecikmeli gelmesine rağmen sonunda renk cümbüşüne kavuştu. İl merkezine yalnızca 3 kilometrelik mesafede yer alan mahallede, yüksek rakımlardaki kar örtüsüyle vadi tabanındaki meyve çiçekleri “iki sız beyazı” aynı manzarada bir araya getirdi.
Tarihte Türk, Rum ve Ermeni toplumlarının birlikte yaşadığı Süleymaniye, bu kültürel zenginliğini günümüze ulaştırdı. Günümüzde “Kentsel ve Doğal Sit Alanı” statüsünde korunan bölgede, cami ve klişelerin bir arada yükselen siluetleri, hoşgörü ikliminin en somut kanıtı oluyor. Mahalledeki han, hamam, köprü, çeşme ve camisiz minareler, baharın yeşil ve beyaz tonlarıyla bütünleşerek doğal bir plato oluşturdu.
1 asra yakın bir süre önce yerleşim merkezinin mevcut şehir konumuna taşınmasıyla sessizliğe bürünen Süleymaniye, son senelerde yapılan restorasyon çalışmalarıyla turizmin odak noktası oldu.
Gümüşhane’de yaşayan fotoğrafçı Metin Aydın da bölgenin sunduğu görsel imkanlara değindi. Aydın, yükseklerdeki karın daha erimediği, aşağılarda da ağaçların çiçeklerle dolduğu bu dönemin nadir sahneler sunduğunu belirtti.
Yorumlar kapalı.