Öyleyse ona soralım:
Bugün gücünüzün zirvesindesiniz. Gelmiş geçmiş bütün devlet yöneticilerinden daha fazla yetkiye sahip olduğunuz konusunda herkes hemfikir. Yani yapmak isteyip de yapamayacağınız şey olmadığını hemen herkes kabul ediyor. Allah’ın bildiğini kuldan saklamak niye, adı konmamış “Kuvvetler Birliği”nin bütün özellikleri hükümferma. Dilediğiniz kanun çıkıyor, kararnameler zaten elinizin altında.
23’üncü yılına girdi iktidarınız. Az bir zaman değil. Çok bir zaman. Kimsenin görmediği mürüvvet bu. Masallardaki gibi bir parmak şıklatmanız yeter bir şeyler olması için.
Soru aynı:
-Böyle bir ülke mi hayal etmiştiniz?
23 yıl önce yola çıkıldığı günleri hatırlayın.
Siyasi – ideolojik çizginiz devletle ve kurulu düzenle problemliydi. Kapatılan partilerin içinden geliyordunuz. Devlet, İslâm’la ilişkinizi sorunlu olarak görüyordu. Halktan oy alsanız bile, öncelikle kurulu düzenle meşruiyet probleminiz vardı.
Onun için hem kendi siyasi – ideolojik çizginiz bakımından hem de sorun biriktiren ve ülkenin ayağından aşağıya çeken, sistemin sürekli yere kapaklanmasına yol açan, Devletin problemli olduğu tüm toplumsal alanlarla barışı hedefliyordunuz.
Devlet dindarlarla barışsın, Kürtlerle barışsın, Alevilerle, hatta gayrı müslimlerle barışsın. Barışsın yani, problem alanlarına çözüm getirilsin.
İslâmcı çizginin “Batı’ya rezerv koyan” tüm yaklaşımlarını aşıyor, AB’den harıl harıl “müktesebat” ithal ediyordunuz.
Siyasette Kopenhag kriterleri, Ekonomide Maastricht kriterleri, Hukukta Venedik kriterleri gelsin, “Devlet Hukuk devleti olsun” diyordunuz. AİHM’in kararları son merci olsun!
“Üstünlerin hukuku değil, hukukun üstünlüğü” diyordunuz.
