Asgari ücretli, emekli ve dar gelirli kesimler için yeni bir mont ya da ayakkabı almanın güçleştiğini belirten Gürer, “Vatandaş, cebindeki alım gücü ve sınırlı para ile sadece yaşamda kalabilmek için gıdayı öncelikliyor. Cepteki para her ihtiyaca yetmeyince giyim ihtiyacını karşılamak için ya eskiyi tamir ettiriyor ya da ikinci el platformlarına yöneliyor” ifadelerini kullandı.
İkinci el platformlarındaki hareketliliğin son dönemde belirgin şekilde arttığını aktaran Gürer, bu artışın refah göstergesi olarak değerlendirilemeyeceğini söyledi. Gürer, “Bu durum ekonomik sorunların hangi boyuta evrildiğininde farklı göstergesidir. Sektör verilerine ve pazar yeri analizlerine baktığımızda, ikinci el platformlarındaki işlem hacminin son bir yılda katlanarak arttığını görüyoruz. Ancak bu bir refah göstergesi değildir. Bu, orta sınıfında nasıl daraldığının göstergesidir” dedi.
Bu sürecin yalnızca tüketici davranışlarını değil, üretim ve perakende sektörünü de etkilediğini kaydeden Gürer, tekstil alanında faaliyet gösteren işletmelerin hem maliyet kaynaklı sorunlarla hem de değişen tüketim alışkanlıklarıyla karşı karşıya kaldığını ifade etti. “Mağazadan yeni ürün alamayan 2. El alışverişi tercih ediyor. Eskiden ihtiyacı olanın yardımımcı olunurdu, dayanışma kültürü yerini mecburiyete bıraktı. Eskiden komşunun çocuğuna verilen kıyafetler artık 100-200 liraya internette satışa çıkıyor. İktidar ise ‘ekonomi büyüyor’ diye konuşmaya devam ediyor. Halkın büyüyen tek şeyi borcu ve çaresizliğidir” sözlerini aktardı.
Vatandaşın bütçesinin büyük bölümünün gıda ve barınma giderlerine ayrıldığını belirten Gürer, şu ifadeleri kullandı:
Yorumlar kapalı.