İlk başlarda sadece doğada bulduğu malzemeleri biriktiren Ademoğlu, zamanla bu malzemelerle küçük heykeller yapmaya başlamış. Heykelleriyle bir nevi doğanın güzelliklerini ve sunduğu olanakları keşfeden Ademoğlu, eserlerinde doğanın izlerini vurguluyor.
İşin ilginç yanı, Işıl Ademoğlu’nun heykel yapmaya doğrudan sanat amacıyla başlamamış olması. Ademoğlu, AA muhabirine yaptığı açıklamada, doğa yürüyüşlerinin bir parçası olarak karşılaştığı bitkileri toplamaya başladığını ve bu süreçte doğanın ona sağladığı huzuru keşfettiğini söyledi.
“Heykel yapma isteği bir anda oluşmadı,” diyen Ademoğlu, şunları belirtti: “Doğada karşılaştığım her yeni bitki ve tohum bana ilham veriyordu. Zamanla bu malzemeleri birleştirip heykeller yapmaya başladım. Yaparken meditasyon yapıyormuş gibi bir huzur buldum. Doğada bitkilere nasıl dokunup onları inceliyorsam, heykel yaparken de aynı şekilde yaklaşmaya başladım. Bu süreç, benim için başka bir dünyanın kapılarını araladı.”
Ademoğlu’nun bu heykel yapma süreci, ona sadece sanatsal bir ifade değil, aynı zamanda bir iyileşme alanı da sunmuş. Onun için doğa, yalnızca dış dünyadan değil, içsel dünyasından da iyileşmeye yardımcı olan bir mekan.
Ademoğlu’nun eserleri sadece birer sanat eseri değil, aynı zamanda toplumsal bir mesaj taşıyor. Onun heykelleri, doğal malzemelerden yapılan eserlerin aslında geri dönüşüm değil, doğanın mevcut güzelliklerini fark etme ve takdir etme süreci olduğunu vurguluyor. Yaptığı işin insanlar üzerinde büyük bir ilham etkisi yarattığını belirten Ademoğlu, sergilerinin ardından aldığı geri bildirimleri de paylaştı:
“Bunu görenler genellikle bir geri dönüşüm çalışması olduğunu düşünüyorlar, ama asıl amacım doğanın sunduklarını daha yakından görmek. Yaptığım heykellerle, insanların doğaya farklı bir gözle bakmalarını sağlamayı hedefliyorum. Bir arkadaşım, ‘Ne zaman moralim bozulsa, senin sayfanı açıp heykellere bakıyorum ve gülümsüyorum, bana çok iyi geliyor’ dedi. Bu tür yorumlar, yaptığım işin ne kadar insanlara ilham verdiğini gösteriyor.”
Yorumlar kapalı.