Geçtiğimiz yıl Batman’dan Ankara’ya nakledilen Yoda, kliniğe ilk ulaştığında durumu oldukça kritikti. Henüz bebeklik döneminde annesiz kalan kızıl sincapta, yetersiz beslenmeye bağlı gelişim geriliği, titreme nöbetleri ve ciddi kas güçsüzlüğü tespit edildi. Veteriner hekimler tarafından hazırlanan özel bir yoğun bakım programıyla hayata tutunan Yoda, uzun süre biberonla beslendi. Sağlık durumu stabilize olduktan sonra ise en zorlu aşama olan “doğaya adaptasyon” süreci başlatıldı.
Yoda’nın ev ve klinik ortamında evcilleşmesini önlemek adına uzmanlar tarafından adeta bir “doğa simülasyonu” kuruldu. Ağaç kabuklarından hazırlanan yuvalar ve karanlık köşelerle, sincapların doğal uyku alışkanlıklarını kazanması sağlandı. Fizyoterapistlerin gözetiminde arka bacaklarını güçlendiren Yoda, artık ağaçlara tırmanabiliyor ve dişlerini törpüleyebiliyor. En önemlisi ise hayatta kalma içgüdüsünü tetiklemek için yiyecekleri saklama ve bulma eğitimleri veriliyor.
İlginç bir detay ise Yoda’nın insanlarla iç içe büyümesi sonucu gelişen damak tadı. Pizza, sufle ve makarna gibi karbonhidratlı yiyeceklere büyük ilgi gösteren minik sincabın bu alışkanlığı, rehabilitasyonun bir parçası olarak kademeli şekilde değiştiriliyor. “Anne şefkatiyle” ona bakan Veteriner Teknikeri Yağmur Denli, Yoda’nın bu tür yiyecekleri tadımlık aldığını ancak asıl odağın kabuklu yemişler ve ağaç kabukları olduğunu belirtiyor.
Veteriner Teknikeri ve Fizyoterapisti Yağmur Denli, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Yoda’nın beslenme düzeni ve vitamin desteğiyle sincabın kendini toparlamaya başladığını ve nöbetlerinin azaldığını anlattı.
Yorumlar kapalı.