Sandıklı’da bir dönemin en gözde mesleği olan leblebi imalatı, şimdilerde parmakla sayılacak kadar az işletmede devam ediyor. 27 yıldır ateş karşısında nohuda şekil veren İsmail Şentürk, eskiden elliye yakın olan esnaf sayısının bugün 7-8 kişiye kadar gerilediğini ifade ediyor. Eğitim hayatına yönelen gençlerin bu zorlu zanaatı tercih etmemesi, sektörde ciddi bir iş gücü boşluğu yaratırken, ustalar “son nesil” olma endişesi taşıyor.
Bir nohudun leblebiye dönüşme hikayesi, sanıldığı kadar kolay ilerlemiyor. Tam 45 günlük bir hazırlık süreci gerektiren bu geleneksel yöntemde, nohutlar tam 5 kez ateşle buluşuyor. Sabırla işlenen, kabuklarından arındırılan ve çifte kavrulmuş hale getirilen leblebiler, mide sağlığına olan faydalarıyla da biliniyor. Özellikle mide asidini dengeleme özelliği sayesinde, eski dönemlerden beri doğal bir şifa kaynağı olarak tüketiliyor.
Çırak bulamayan ustalar, aile bağlarını bir eğitim modeline dönüştürmüş durumda. 15 yaşındaki Zafer Şentürk, babasının yanında bu zorlu mesleği severek öğrendiğini belirterek, geleneği geleceğe taşımak için gayret gösteriyor. Babasıyla omuz omuza çalışan genç çırak, Sandıklı leblebisinin İstanbul, Ankara ve İzmir gibi büyük şehirlere gönderilmesinde aktif rol oynayarak mesleğin sönmeye yüz tutmuş ateşini canlı tutuyor.
Sandıklı leblebisinin doğuşuna dair anlatılan rivayetler, bu lezzete manevi bir derinlik de katıyor. Halk arasında Şeyh Nurettin ve Şeyh Hamza’nın gözyaşlarının nohuda düşmesiyle kabukların soyulduğuna ve ilk leblebinin böylece ortaya çıktığına inanılıyor. Bu efsanevi mirası korumak isteyen ilçe esnafı, binlerce yıllık kültür birikimini tüm zorluklara rağmen sofralara taşımaya devam ediyor.
Yorumlar kapalı.