Sude Nas Topçu’nun direksiyon merakı aslında çocukluk yıllarına dayanıyor. Babasının yanında muavinlik yaparak başladığı bu serüvende, yasal yaş sınırını doldurduğu an tüm belgelerini tamamlayarak profesyonelliğe adım attı. Babasının “İstersen yaparsın” diyerek aşıladığı güvenle hareket eden genç üniversiteli, minibüs şoförlüğünü sadece bir iş değil, aynı zamanda cesaretini test ettiği bir hobi olarak görüyor.
Direksiyon başında genç bir kadını gören yolcuların ilk tepkisi genellikle şaşkınlık oluyor. “Yanlış araca mı bindim?” diye araçtan inip tekrar binenlerden, yol boyunca şoförlük becerilerini sessizce izleyenlere kadar pek çok ilginç anısı var. Sude Nas, başlangıçta karşılaştığı “Kadın şoför mü olur?” şeklindeki ön yargıların, zamanla “Seninle gurur duyuyoruz” gibi destekleyici cümlelere dönüştüğünü belirtiyor. Hatta birçok yolcunun özellikle onun kullandığı minibüsü beklediği ifade ediliyor.
Toplumun kadını belli kalıplara sıkıştırdığına dikkat çeken Topçu, ebelik öğrencisi olduğunu duyanların kendisine daha “makbul” bir gözle baktığını, ancak şoförlükte bir sorgulama yaşandığını dile getiriyor. Bu tezatlığın kendisine büyük bir hayat dersi verdiğini söyleyen genç ebe adayı; bir kadının aynı anda hem şefkatli bir sağlık çalışanı hem de zorlu trafik şartlarında güçlü bir sürücü olabileceğini kanıtlıyor.
Hem staj yapıp hem de minibüs hattında çalışmanın yorucu olduğunu kabul eden Topçu, başarısının anahtarının “planlama” olduğunu vurguluyor. Hayatın yoğunluğu altında ezildiğini hissettiği anlarda “Neden başladığımı hatırlıyorum” diyerek motivasyonunu tazeleyen Sude Nas, diplomasını aldıktan sonra ebelik mesleğini icra etmeyi hedefliyor. Ancak şoförlüğün ona öğrettiği “kadın potansiyelinin sınırsızlığı” düşüncesini ömrü boyunca taşıyacağını söylüyor.
Yorumlar kapalı.