Halk arasında “döngel”, “töngel”, “ezgil” gibi farklı adlarla da bilinen muşmulanın “hileci meyve” olarak anılmasının en büyük nedeni, dalından koparıldığı anda gerçek tadını vermemesi. Toplandığında oldukça sert ve buruk olan meyve, ancak “beletme” adı verilen bekletme sürecinin ardından yumuşayıp tatlanıyor. Bu süreçte renginden dokusuna kadar tamamen değişen muşmula, olgunlaştıktan sonra hem daha aromatik hem de daha kolay sindirilebilir hâle geliyor.
Muşmula, hasat edildikten hemen sonra tüketilemeyen nadir meyvelerden biri olarak biliniyor. Uygun ortamda birkaç gün bekletildiğinde yumuşayarak tam kıvamına ulaşan meyve, bu aşamadan sonra lezzetini tamamen açığa çıkarıyor. Uzmanlar, olgunlaşmamış muşmulanın tüketilmesini önermiyor ve en ideal tadın yumuşama sonrası ortaya çıktığını belirtiyor.
Kış aylarının güçlü besinlerinden biri olan muşmula, yüksek vitamin ve mineral içeriğiyle öne çıkıyor. C vitamini, A vitamini, potasyum, pektin ve lif açısından oldukça zengin olan meyve; bağışıklık sistemini destekleyen, sindirimi düzenleyen ve bağırsak sağlığını koruyan özellikleriyle uzmanlar tarafından sıklıkla öneriliyor. Antik dönemlerden beri şifa amacıyla tüketilen muşmula, günümüzde doğal antioksidan kaynağı olarak da değerlendiriliyor.
Türkiye’nin Karadeniz, Marmara, Ege ve İç Anadolu bölgelerinde yetiştirilen muşmula, soğuğa dayanıklı yapısı sayesinde kış mevsiminde de meyve verebiliyor. Pazarlarda ve marketlerde yoğun ilgi gören muşmulanın fiyatı ise bölgeden bölgeye değişiyor. Büyük şehirlerde kilosu 100 ile 150 TL arasında satılan meyve, bu yılın en dikkat çeken kış ürünlerinden biri oldu.
