İlk Derece Mahkemesi, eşlerin dava aşamasında birlikte yaşadıkları gerekçesiyle davayı reddetti. Kadının avukatı, istinaf başvurusunda bulundu. Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi ise usulün kanuna uygun olduğunu belirterek istinaf başvurusunu reddetti.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, temyiz incelemesinde dosyaya ilişkin hükmü bozdu. Yargıtay, tarafların zorunluluktan aynı evde bulunmasını af olarak değerlendirmedi.
Yargıtay kararında “Dava açıldıktan sonra bir süre daha tarafların aynı evde yaşadıkları, bu durumda aynı evde yaşamanın zorunluluktan kaynaklandığı, bu durumun af olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır” denildi.
Kararda davacı kadının, davalı erkeği affettiği, hoşgörü ile karşıladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin aykırı olduğu belirtildi.
