Planı Alman federal hükümeti de aktif olarak destekliyor. Financial Times’a konuşan kaynaklardan biri “Amaç herkesi kurtarmak, hatta belki büyümek. Potansiyel çok yüksek. Ama bu işin parçası olmak isteyip istemedikleri çalışanların bireysel kararı” dedi.
Osnabrück tesisi Iron Dome sisteminin çeşitli bileşenlerini üretecek. Bunlar arasında sistemin füzelerini taşıyan ağır hizmet kamyonları, fırlatma rampaları ve elektrik jeneratörleri bulunuyor. Mühimmatın kendisi bu tesiste üretilmeyecek. Rafael, füzeler için Almanya’da ayrı bir üretim tesisi kurmayı planlıyor.
Kaynaklara göre dönüşüm için gereken yatırım oldukça sınırlı. “Yeni üretime geçiş için bir miktar paraya ihtiyaç var ama bu oldukça kolay” diyen kaynak, konseptin “kanıtlanmış savunma teknolojisini Alman üretim kapasitesiyle buluşturma” fikrine dayandığını belirtti. Çalışanların silah üretimine geçmeyi kabul etmesi halinde 12-18 ay içinde üretime başlanabilecek.
Anlaşma, Alman otomotiv sektörünün savunma sanayiiyle en yüksek profilli ortaklık girişimi olarak dikkat çekiyor. Sektör, Çin rekabeti ve elektrikli araçlara geçiş sürecindeki aksaklıklar nedeniyle kârlılığında ciddi düşüş yaşıyor.
Almanya, Rusya’nın Ukrayna’yı işgalinin ardından on yılın sonuna kadar savunmaya 500 milyar eurodan fazla harcamayı planlıyor ve hava savunma bu bütçenin öncelikli kalemlerinden biri. Rafael, ürettiği sistemleri Almanya dahil Avrupa hükümetlerine satmayı hedefliyor. Şirket, İsrail’in Avrupa’daki en güçlü destekçilerinden biri olması nedeniyle Avrupa üretim üssü olarak Almanya’yı seçti.
Ancak bazı uzmanlar Iron Dome’un Avrupa savunması için uygunluğunu sorguluyor. Sistem 70 kilometre menzile sahip ve ağırlıklı olarak Gazze’den İsrail’e atılan kısa menzilli roketleri durdurmak için kullanıldı. Avrupa’nın karşı karşıya olduğu uzun menzilli tehditlere karşı farklı sistemlere ihtiyaç duyulabileceği değerlendiriliyor.
Yorumlar kapalı.