Neden buruşuyoruz? Yanıt aslında fizikte saklı. Islak zeminlerde su, deri ile yüzey arasında kaygan bir tabaka oluşturur. Vücudumuz bu riski fark ettiği an, parmak uçlarındaki otonom sinir sistemini devreye sokarak damarları daraltır ve deri üzerinde kanallar oluşturur. Bu kanallar, suyun tahliye edilmesini sağlayarak parmakların yüzeye daha sıkı tutunmasına (grip etkisi) yardımcı olur. Tıpkı yüksek performanslı bir araba lastiğinin suyu tahliye etmesi gibi!
Pek çok kişi bu buruşukluğun suyun deri altına girmesiyle oluştuğunu düşünür, ancak durum tamamen sinirseldir. Eğer parmak uçlarındaki sinirler kesilirse, o parmak ne kadar suda kalırsa kalsın buruşmaz. Bu durum, olayın suyun fiziksel etkisinden ziyade, beynimizin verdiği “Zemin kaygan, önlemini al!” komutunun bir sonucu olduğunu kanıtlıyor.
Parmakların suda buruşması sadece bir kavrama meselesi değil, aynı zamanda sinir sisteminin sağlığı için bir göstergedir. Eğer uzun süre suda kalmanıza rağmen parmak uçlarınızda hiçbir değişim olmuyorsa, bu durum sinir sisteminde (özellikle otonom sinir sistemi) bir sorun olduğuna işaret edebilir. Uzmanlar; diyabet, sinir hasarı veya belirli nörolojik hastalıkların habercisi olabileceği konusunda uyarıyor.
Bilim insanlarına göre bu özellik, atalarımızın ıslak zeminlerde yiyecek toplarken veya ıslak kayalara tırmanırken kayıp düşmelerini engellemek için gelişti. Bugün banyoda gördüğümüz o küçük buruşukluklar, aslında binlerce yıllık hayatta kalma stratejimizin parmak uçlarımıza kazınmış bir imzasıdır.
Yorumlar kapalı.