Hızlı uyuyanlar, günün sorunlarını yatak odasının kapısında bırakmayı bilirler. “Şimdi” ile “Yarın” arasına kalın bir sınır çizerler. Bitmemiş işleri veya kaygıları takıntı haline getirmek yerine, zihinlerini dinlenme moduna kolayca geçirebilirler. Bu da stres hormonu kortizolün hızla düşmesini sağlar.
Bu kişiler uykuyu bir “tembellik” veya suçluluk kaynağı olarak değil, doğal bir iyileşme süreci olarak kabul ederler. Sabit bir uyku rutinine sahip oldukları için beyinleri, uyku vaktinin geldiğini önceden tahmin ederek hormonal hazırlığı (melatonin salgılanmasını) çoktan başlatır.
Gece yastığa baş koyduğunda zihni bulandıran “duygusal borçlar”, hızlı uyuyanlarda pek görülmez. Çünkü onlar hislerini gün içinde işlemeyi, sorunları zamanında konuşmayı veya günlük tutarak zihinsel yüklerini boşaltmayı tercih ederler. Kontrolü bırakma ve o anki savunmasızlığa teslim olma konusunda oldukça başarılıdırlar.
Hızlı uykuya dalanlar, melatonin üretimini engelleyen mavi ışığa karşı net sınırlar koyarlar. Yatmadan önce ekran süresini sınırlarken, gün içinde yaptıkları fiziksel aktivitelerle fazla adrenalini vücutlarından atarlar. Fiziksel yorgunluk, biyolojik saati uykuya hazırlar.
Yorumlar kapalı.